من گریبان چاکم از یکروزه هجران وای اگر

چون نباشم تا ابد در دوزخ حرمان او

دارم اندر پیش از دوری ره مشکل که هست

در عدم ماوا گرفتن منزل آسان او

تا ابد کوته بماند دستم از دامان او

روشن از سوز وداعم شد که می ماند به دل

تا قیامت آرزوی قامت فتان او