چو روزی می نشستم بر سر راهت اگر گاهی

بی او امتحانی نیز در بیداد کن ما را

به سودای دل ناشاد خود در مانده ام بی تو

به این نیت که هرگز در نمانی شاد کن ما را

غریبی را ببینی بر سر ره یاد کن ما را

ملولم از خموشی محتشم حرفی بگو از وی

زمانی هم زبان ناله و فریاد کن ما را