رشک دهد ز کوه کن خسرو کامیاب را

کام که بوده در پیت گرم که می نمایدم

حسن فزاست از رخت صورت اضطراب را

با دگران چها کند عشق که در مشارکت

عشق ز سینه چون کند تندی آه را بدر

حسن به جنبش آورد سلسله عتاب را

سحر رود به گرد اگر بند کند فسون گری