که بر قلب دل من گاه گاهی می زند خود را

اگر دل بر صف مژگان سیاهی می زند خود را

که تنها ترک چشمش بر سپاهی می زند خود را

ز تابم می کشد اکثر نگاه دیر دیر او

ندارد چون دل خود رای من تاب نظر چندان

چه بر شمشیر مردم کش نگاهی می زند خود را

گلی کز جنبش باد صبا آزرده می گردد