که زیر ران او بی خود به رقص آرد سمندش را

چنین است اقتضا رعنائی قد بلندش را

به دنبال اجل جانها دوند از شوق اگر آن بت

کند دنبال دام اجل پیچان کمندش را

اگر صیدش ز شادی گم نکردی دست و پا رفتی