کند دنبال دام اجل پیچان کمندش را

چنین است اقتضا رعنائی قد بلندش را

که زیر ران او بی خود به رقص آرد سمندش را

به دنبال اجل جانها دوند از شوق اگر آن بت

اگر صیدش ز شادی گم نکردی دست و پا رفتی

به استقبال یک میدان کمند صید بندش را

ملک ایمن نماند بر فلک چون بر زمین آن مه