بهر خدا نوازشی سینه فکار خویش را

در دل خاک از غمت آهی اگر برآورم

شعله آتشی کنم لوح مزار خویش را

ای همه دم ز عشوه ات ناوک غمزه در کمان

گر نکشیدی آن صنم زلف مسلسل از کفم

بند به پا نهادمی صبر و قرار خویش را

محتشم از تو جذبه ای می طلبم که آوری