خود آفریده عاشق روی نکو مرا

ذرات من ز مهر تو خالی نمی شوند

گر ذره ذره میکنی ای فتنه جو مرا

در عاشقی مرا چه گنه کافریدگار

اقبال محتشم که چو طبعش بلند بود

افراخت سر به سجده آن خاک کو مرا

تا آمدم به سجده سلمان جابری