مفتی عشقم اردهد رخصت سجده بتی

در ستمش سزا دهم جان ستم سزای را

از دل خویش بوی این می شنوم که دلبری

دام رهم کند دگر جعد عبیر سای را

شکرکنان زبان زبان سجده کنم خدای را

صبر نماند وقت کز همه کس برآورد

گریه های های من ناله وای وای را