رسم معشوقان نیاز آئین عشاقان عتاب

چون عنان گیرم سواری را کز استیلای حسن

می رود پیوسته صدا به رو کمانش در رکاب

عشق اگر پاکست در انجام صحبت میشود

جز من مظلوم کز عمر خودم بیزار کیست

آن که آزارش گناه و کشتنش باشد ثواب

در میان بیم و امیدم که هر دم می کند