کار خویش از مدد قوت بازوی تو ساخت

نخل بند چمن حسن تو بر قدرت خویش

آفرین کرد چو نخل قد دلجوی تو ساخت

بهر قتل دو جهان فتنه چو زه کرد کمان

آسمان حسن گران سنگ تو چون می سنجید

مهر پر کوکبه را سنگ ترازوی تو ساخت

مرغ دل با همه بی بال و پریها آخر