که ای پرزیان گرگ پرخاشجوی

به جاییش دیدی کمانی به دست

به آیین گشاده بر و بسته شست

کمان بستدی سرد گفتی بدوی

چه گردی همی گرد تیر و کمان

به خردی چرا گشته ای بدگمان

به گازر چنین گفت کای باب من