چه گردی همی گرد تیر و کمان

به آیین گشاده بر و بسته شست

کمان بستدی سرد گفتی بدوی

که ای پرزیان گرگ پرخاشجوی

به خردی چرا گشته ای بدگمان

به گازر چنین گفت کای باب من

چرا تیره گردانی این آب من