موقوف یک نم دیگر از چشم پر نمست

ترسم برات لطف گدائی رسد به مهر

کان لعل خاتمیست که در دست خاتمست

از گریه های هجر شکست بنای جان

هر صبح دم من و سر کوی بتان بلی

شغلی است این که بر همه کاری مقدم است

با این خصایل ملکی بر خلاف رسم