از انفعال بر سر زانوی خجلت است

چشم ز عین بی بصری مانده بی نصیب

زان خاک در گه سرمه اهل بصیرت است

رویم که نیست بر کف پایش به صد نیاز

دوشم که نیست غاشیه کش در کاب تو

آزرده از گرانی بار مذلت است

دستم که نیست پیش تو بر سینه صبح و شام