تو از صفا گل بی خاری ای نگار ولی

تو را بسوی رقیبان گذار بسیار است

ز رهگذار تو بر دل غبار بسیار است

چه سود از این که بگرد تو خار بسیار است

مرا به وسعت مشرب چنین به تنگ میار

که ملک حسن وسیع است و یار بسیار است