گر نشان جویند ازان خاک غم آباد من است

دادن از روی زمین خاک بنی آدم به باد

کمترین بازیچه طفل پریزاد من است

در جهان خاکی که هرگز ترنگردد جز با اشک

آن که پای مرغ دل می بندد از روی هوا

طبع سحرانگیز وحشی بند صیاد من است

انس آن بد الفت پیمان گسل با محتشم