این خانه از پری چو پری خانه پر شده است

از خود نگشته است به کس آشنا دلی

راه وثاقش از پی بیگانه پر شده است

تاره به جام خانه چشمم فکند عکس

از جرعه ای که ریخته ساقی به جام ما

گش فلک ز نعره مستانه پر شده است

رگهای جانم از گره غم به ذکر هجر