از جرعه ای که ریخته ساقی به جام ما

راه وثاقش از پی بیگانه پر شده است

تاره به جام خانه چشمم فکند عکس

این خانه از پری چو پری خانه پر شده است

گش فلک ز نعره مستانه پر شده است

رگهای جانم از گره غم به ذکر هجر

چون رشتهای سجه صد دانه پر شده است