دی که در بزم میان من و اغیار نشست

گفتمش تیر تو خواهد به دل زار نشست

به فراست سخنی گفتم و بر کار نشست

صحبتی داشت که آمیخت بهم آتش و آب

غیر کم حوصله را بار دل از پای نشاند

لله الحمد که این فتنه به یک بار نشست

سایه پرورد بلا می شوم آخر کامروز