سایه پرورد بلا می شوم آخر کامروز

دی که در بزم میان من و اغیار نشست

غیر کم حوصله را بار دل از پای نشاند

لله الحمد که این فتنه به یک بار نشست

بر سرم مرغ جنون آمد و بسیار نشست

هرکه چون شمع به بالین من آمد شب غم

سوخت چندان که به روز من بیمار نشست