هرکه چون شمع به بالین من آمد شب غم

لله الحمد که این فتنه به یک بار نشست

سایه پرورد بلا می شوم آخر کامروز

بر سرم مرغ جنون آمد و بسیار نشست

سوخت چندان که به روز من بیمار نشست

پشت امید به دیوار وفای تو که داد

که نه در کوچه غم روی به دیوار نشست