خون مرا گرچه داد عاشقی تو به باد

هرکه سر فتنه داشت رفت و به کاری نشست

غمزه زنان آمدی شاهسوار اجل

تیغ به دست تو داد خود به کناری نشست

هیچ ازین رهگذر بر تو غباری نشست

در قدح عشق ریز باده مرد آزمای

کز سر دعوی به بزم باده گساری نشست