دایم از من می گریزد آن که صیاد منست

عشق می گوید ز من قصر بلا عالی بناست

هجر می گوید بلی اما بامداد منست

می گریزد صید از صیاد یارب از چه رو

من ز در بیرون و اهل بزم اندر پیچ و تاب

کان پری را چشم بر در گوش برداد منست

امشبم محروم ازو اما بسی شادم که غیر