گر ز دست توبه ام پیمانه عشرت شکست

گر ز غیرت با نظر بازان به دست آن هم نکوست

از شکایتهای او دایم من دیوانه ام

با دل خود در سخن اما سخن را رو در اوست

توبه گویان دست عهدم باز در دست سبوست

محتشم خودر ا خلاص از عشق می خواهم ولی

چون کنم چون مرغ دل در دام آن زنجیر موست