نهفته در حرکت های آرمیده اوست

ازو کشنده تر است آن سیاه نا پروا

که چشم باده کش سرمه ناکشیده اوست

چو میروی پی صیدی هزار گونه شتاب

به باغ او نروی ای طمع به گل چیدن

که زیب گلشن خوبی گل نچیده اوست

محل یار فروشی فغان که یاد نکرد