بدعاقبت کسی که چو من اعتماد وی

هم زخم زخم کاری و هم کار کار اوست

خون می چکاند از دل صد صید بی نصیب

تیر شکاری که نصیب شکار اوست

بر عهدهای بسته نا استوار اوست

حرفی که می گذارد و می داردم خموش

لطف نهان و مرحمت آشکار اوست