بر عهدهای بسته نا استوار اوست

خون می چکاند از دل صد صید بی نصیب

تیر شکاری که نصیب شکار اوست

بدعاقبت کسی که چو من اعتماد وی

حرفی که می گذارد و می داردم خموش

لطف نهان و مرحمت آشکار اوست

باغیست تازه باغ عذارش که بی گزاف