دامن آلاست ز اشک من مجنون درو دشت

سینه آماج کن ناوک پران تو کیست

من خود از زخم غمت می شکفانم گل داغ

به سر شک آبده خنجر مژگان تو کیست

اشک پالای خود از گوشه دامان تو کیست

محتشم را نده بزمت شده از نادانی

همدم انجمن آرای سخندان تو کیست