اشک پالای خود از گوشه دامان تو کیست

من خود از زخم غمت می شکفانم گل داغ

به سر شک آبده خنجر مژگان تو کیست

دامن آلاست ز اشک من مجنون درو دشت

محتشم را نده بزمت شده از نادانی

همدم انجمن آرای سخندان تو کیست