محتشم را محتشم گردان به اکسیر نظر

جز گناه طالع ناساز و بخت شور نیست

موکبت را دل چو با خود می برد ای افتاب

تن چرا در سایه آن رایت منصور نیست

کان گدارا چون گدایان سیم و زر منظور نیست