مرغ جان آمد و گرد سر او پر زد و رفت

جست برقی و به جان طمع آتش زد و سوخت

دی که ساغر زده از کلبه من سر زد و رفت

آتشی سر زد و شدشمع طرب خانه دل

میزد او خود در صحبت چو من از بی صبری

در تکلیف زدم بر در دیگر زد و رفت

خواستم در سر مستی شومش دامن گیر