محتشم سیر نچیدم گل رسوائی او

آن قدر بود که پیک نظری آمد و رفت

قدمی رنجه نگردید ز مصر دل او

به دیار دل ما نامه بری آمد و رفت

کاشنایان به سرم پرده دری آمد و رفت