میوه جستن ز نهال تو عبث بود عبث

سالها قطره زدن مور ضعیفی چو مرا

در پی دانه خال تو عبث بود عبث

از تو هرگز چو سرافراز به سنگی نشدیم

بی لبت تشنه چو مردیم شکیبائی ما

در تمنای زلال تو عبث بود عبث

پر برآتش زدن مرغ دل ما ز وفا