نگه کرد ویران یکی جای دید

به دشت اندرون خیمه ها ساختند

غمی بود زان کار داراب نیز

ز باران همی جست راه گریز

میانش یکی طاق بر پای دید

بلند و کهن بود و آزرده بود

یکی خسروی جای پر پرده بود