بلند و کهن بود و آزرده بود

ز باران همی جست راه گریز

نگه کرد ویران یکی جای دید

میانش یکی طاق بر پای دید

یکی خسروی جای پر پرده بود

نه خرگاه بودش نه پرده سرای

نه خیمه نه انباز و نه چارپای