گرچه تو را از ازل حسن خدا داد بود

هد هد نادان نشست صاحب تختست و تاج

از همه ترکان ستاند هندوی چشم تو دل

از همه شاهان گرفت شحنه حسن تو باج

عشق که بود این که داد حسن تو را این رواج

هر طرف از دلبران ملک ستاننده ایست

از طرفی کن خروج از همه بستان خراج