که صبیحی و نیست از تو قبیح

چهره ای داری از شراب صبوح

همچو خورشید نیم روز صبیح

هرچه می خواهی از جفا میکن

از شکر خوش ترست و شیرین تر

سخن تلخ از آن لبان ملیح

دیشبت به رکنابه بود مدار