که جوید آب و با چندین مشقت در سراب افتد

چسان پنهان کنم از همنشینان مهر مه روئی

که چون نامش برآید جان من در اضطراب افتد

ز هجر افتادم از دریوزه وصلش چو گمراهی

ندارد محتشم تاب نظر هنگام لطف او

معاذالله اگر بر من نگاهش از عتاب افتد