ندارد محتشم تاب نظر هنگام لطف او

که چون نامش برآید جان من در اضطراب افتد

ز هجر افتادم از دریوزه وصلش چو گمراهی

که جوید آب و با چندین مشقت در سراب افتد

معاذالله اگر بر من نگاهش از عتاب افتد