تیر عشق از رگ جان بس که دمادم گذرد

از خیالش خجلم بس که شب و روز مرا

در دل پر شرر و دیده پر نم گذرد

چون غجک دم به دم آید ز دلم ناله زار

ملکی ماه زمین گشته که از پرتو او

هر شب از غرفه مه نعره آدم گذرد

اگر از سوختن داغ کشد دست اولی است