چه داند آن که نسوزد ز انتظار که یار

که بر سر من خاکی ز باد تیزتر آمد

تو ای بشیر بشارت ببر به قافله جان

که یوسف امل از چاه آرزو بدرآمد

چه مدتی سپری شد چه محنتی بسر آمد

نهال عشق که بود از سموم حادثه بی بر

هزار شکر که از آب چشم ما ببر آمد