دگر غوغای مرغانست در نخجیر گاه او

روی افسرده کی کان مایه سوز و گداز آمد

بزن بر بام چرخ ای بخت دیگر نوبت عشقم

که با حسن بلند آوازه باز آن سروناز آمد

که آواز پر شهباز و بانک طبل باز آمد

تو نیز ای دل که مالامال رازی مطمئن باشی

که آن جنبش نشین بحر بی آرام باز آمد