که آواز پر شهباز و بانک طبل باز آمد

بزن بر بام چرخ ای بخت دیگر نوبت عشقم

که با حسن بلند آوازه باز آن سروناز آمد

دگر غوغای مرغانست در نخجیر گاه او

تو نیز ای دل که مالامال رازی مطمئن باشی

که آن جنبش نشین بحر بی آرام باز آمد

دگر ما و بهای خون خود کردن چو آب ارزان