پس از عمری که آمد بر سر من این چنین آمد

دم جاندان آن بت بر سرم با تیغ کین آمد

ز قتلم شد پشیمان تا ز اندوهم برآرد جان

نه پنداری که رحمش بر من اندوهگین آمد

سخن چین عقده ای در کار ما افکنده پنداری