آن چه جان دو جهان افکند آسان بگرو

عاشقان نرد محبت چو به دلبر بازند

شرط عشق است که اول دل و دین دربازند

نرد شوخی است که خوبان سمنبر بازند

ز دیاری که ز یاد از همه می باید باخت

حکم ناز است که طایفه کمتر بازند