کسی که دم ز فنا زد باو بلا چکند

بلا به من که ندارم غم بقا چکند

نشانده بر سر من بهر قتل خلقی را

من ایستاده که آن شوخ بی وفا چکند

به قتل ما شده گرم و کشیده تیغ چو آب