نشانده بر سر من بهر قتل خلقی را

بلا به من که ندارم غم بقا چکند

کسی که دم ز فنا زد باو بلا چکند

من ایستاده که آن شوخ بی وفا چکند

به قتل ما شده گرم و کشیده تیغ چو آب

میان آتش و آبیم تا خدا چکند