چو آشنای تو شد دل ز من برید آری

شهید خنجر تو با جان مبتلا چکند

به دست عشق تو دادم دل و نمی دانم

که داغ هجر تو با جان مبتلا چکند

تو را کسی که به دست آورد مرا چکند

دوای عشق تو صبر است و محتشم را نیست

تو خود بگو که به این درد بی دوا چکند