با من خسته میکنی شعله به خس نمی کند

لعل تو رد شکست من زمزمه بس نمی کند

آن چه تو دوست میکنی دشمن کس نمی کند

از سخن حریف سوز آن چه تو آتشین زبان

راحله از درت روان کردم و این دل طپان

می کند امشب از فغان آن چه جرس نمی کند

از خم زلف بعد ازین جا منما به مرغ دل